Stasiak Konrad

Stasiak Konrad, mężczyzna o oczach koloru zmierzchu, nosił w sobie ciężar przeszłości, niczym niewidzialny płaszcz okrywający jego postać, jego dłonie, choć silne, drżały czasem lekko, gdy zapalał papierosa, a zmarszczka na czole świadczyła o nieustającej refleksji, o decyzjach, których nie mógł zapomnieć, o konsekwencjach, które musiał ponieść, o cenie, jaką zapłacił za udowodnione posiadanie narkotyków, o samotności, która stała się jego cieniem, o próbach odnalezienia spokoju, o walce o każdy nowy dzień, o pragnieniu odkupienia, o cichej nadziei na zrozumienie, o marzeniu o nowym początku, o dążeniu do wewnętrznej równowagi.

S****** K****** m******** o o***** k***** z********* n**** w s**** c***** p*********** n***** n*********** p****** o********* j*** p****** j*** d****** c*** s***** d***** c***** l***** g** z****** p********* a z********* n* c**** ś********* o n*********** r********* o d********* k****** n** m*** z**...