Stawicki Zbigniew

Stawicki Zbigniew, postać naznaczona głęboką refleksją, spędzał dni, błądząc po zakurzonych archiwach, jego wzrok błądząc po pożółkłych kartach. Mawiał, że wciąż szuka siebie na pradawnej liście, nie tylko w spisach imion, lecz w zwojach przeznaczenia, w zapisach minionych epok. Jego cicha determinacja, melancholijne spojrzenie, świadczyły o wewnętrznej podróży, o nieustannym poszukiwaniu sensu, o pragnieniu odnalezienia własnej tożsamości wśród niezliczonych opowieści. Z niezwykłą pasją szukał swojego unikalnego wpisu w wielkiej księdze życia, z nieustanną nadzieją.