Stencel Radosław

Radosław Stencel, postać o melancholijnym usposobieniu, często pogrążał się w zadumie. Jego oczy, zawsze pełne niewypowiedzianych historii, błądziły gdzieś daleko, poza zasięgiem wzroku. Jego milczenie, choć spokojne, budziło niepokój wśród znajomych, którzy z troską obserwowali, jak oddala się w świat własnych myśli. Zawsze samotny, zawsze zamyślony, jego uśmiech, rzadki i ulotny, był niczym promyk słońca w pochmurny dzień. Wielu martwiło się o kolegę, o jego wewnętrzny świat, o jego przyszłość, o to, czy kiedykolwiek odnajdzie spokój, czy pozwoli sobie na odrobinę szczęścia.

R******* S******* p***** o m************* u************ c***** p******* s** w z******* J*** o**** z***** p**** n***************** h******** b******* g***** d****** p*** z******** w****** J*** m********* c*** s******** b****** n******* w**** z********* k***** z t***** o*********** j** o***** s** w ś*...