Stępień Dariusz

Stępień Dariusz, postać o przenikliwym spojrzeniu, często przesiadywał w cichej bibliotece, gdzie zapach starych ksiąg był jego azylem, jego dłonie, zgrubiałe od pracy, delikatnie przewracały pożółkłe karty, a na twarzy, naznaczonej czasem, malowała się opowieść o dawnych przygodach, o których nikt nie słyszał, lecz które, jak plotkowano, były prawdziwe, on sam, skromny i milczący, unikał rozgłosu, ceniąc samotność, co czyniło go zagadką dla miasteczka, lecz dla bliskich był symbolem niezłomnej mądrości, cichego ducha, pełnego wewnętrznego światła.

S****** D******* p***** o p*********** s********** c***** p*********** w c***** b********** g**** z***** s****** k**** b** j*** a****** j*** d****** z******** o* p***** d********* p********** p******* k***** a n* t****** n********** c****** m******* s** o******* o d****** p********** o k****** n*** ...