Stępień Wioleta

Stępień Wioleta nosiła swoją przeszłość jak źle dopasowany płaszcz, zbyt ciężki na ramionach, a jednak niemożliwy do zrzucenia. Poruszała się po mieście z cichą, niemal przepraszającą ostrożnością, unikając spojrzeń i głośniejszych rozmów. W jej gestach kryła się nieustanna kalkulacja, nerwowe przeliczanie drobnych monet w kieszeni, które miały wystarczyć na dziś, odsuwając myśli o znacznie większym, narastającym długu. To zobowiązanie było cieniem kładącym się na jej teraźniejszości, niewypowiedzianym tematem, który zatruwał każdą chwilę pozornego spokoju.

S****** W****** n***** s**** p********* j** ź** d********* p******* z*** c***** n* r********* a j***** n********* d* z********* P******** s** p* m****** z c***** n***** p************* o************ u******* s******* i g************ r****** W j** g****** k**** s** n********* k********** n****** p****...