Stolarski Łukasz

Stolarski Łukasz, mężczyzna o dłoniach naznaczonych trudem pracy, często spędzał wieczory w swojej niewielkiej pracowni, gdzie zapach drewna mieszał się z nutami starej kawy. Jego wzrok, choć przenikliwy, skrywał wiele historii, a cicha obecność budziła szacunek. Zawsze nosił ze sobą mały, srebrny scyzoryk, którym precyzyjnie rzeźbił, tworząc miniaturowe arcydzieła, które nigdy nie opuszczały jego biurka. Mówiono, że w każdym kawałku drewna widział duszę, którą potrafił obudzić, nadając jej kształt, a jego spokój był legendarny.

S******** Ł****** m******** o d******* n*********** t***** p***** c***** s****** w******* w s***** n********** p******** g**** z***** d***** m****** s** z n***** s***** k**** J*** w***** c*** p*********** s****** w**** h******** a c**** o******* b****** s******** Z***** n**** z* s*** m**** s****** s...