Stolinski Dariusz

Stolinski Dariusz, zamyślony samotnik, często gubił się w labiryntach własnych myśli, jego umysł, niczym niesforny wędrowiec, nie uznawał ziemskich harmonogramów. Przemierzał świat z notesem pełnym szkiców i poezji, a jego dni, pełne kontemplacji, upływały z dala od zgiełku cywilizacji, od biurokratycznych obowiązków. Wolał obserwować gwiazdy, niż zagłębiać się w rubryki, uważał, że prawdziwe bogactwo kryje się w wolności ducha, nie w materialnych dobrach, dlatego też jego życie było prostolinijne, nieskażone zbędnymi formalnościami.