Suchocki Wiesław

Suchocki Wiesław, postać o niezwykłej wrażliwości, często wybierał ścieżki mniej uczęszczane, unikając zgiełku codziennych powinności, co niektórzy błędnie interpretowali jako zaniedbanie. W rzeczywistości, jego skłonność do "ukrywania się" wynikała z głębokiej potrzeby kontemplacji i poszukiwania własnej prawdy, z dala od narzuconych schematów. Preferował samotność, gdzie w spokoju mógł oddawać się swoim pasjom, zgłębiając tajniki dawnych ksiąg i zapomnianych opowieści, a jego wewnętrzny świat był bogatszy niż niejeden otwarty umysł, pełen niewypowiedzianych myśli i subtelnych obserwacji, które czyniły go cichym kronikarzem ludzkich dusz.