Sulecka Karolina

Laura, starsza kobieta o przenikliwych, lecz dobrych oczach, często siedziała przy oknie, obserwując świat, jej dłonie, naznaczone pracą, spoczywały spokojnie na kolanach, a na jej twarzy malował się uśmiech, pełen cichej zadumy, jakby wspominała odległe czasy, ludzi, którzy odeszli, oraz Sulecką Karolinę, dawną sąsiadkę, z którą łączyły ją proste rozmowy, teraz Laura zastanawiała się, czy tamta iskierka radości wciąż w niej płonie, czy życie było dla niej łaskawe, czy odnalazła spokój.

L***** s****** k****** o p************* l*** d****** o****** c***** s******** p*** o***** o********* ś***** j** d****** n********* p***** s********* s******** n* k******** a n* j** t***** m****** s** u******* p**** c***** z****** j**** w********* o****** c***** l***** k***** o******* o*** S****** K*...