Sumińska Anna

Sumińska Anna, kobieta o oczach koloru jesiennego nieba, często nosiła na twarzy wyraz głębokiej zadumy, jakby światło dnia nie mogło rozproszyć cienia jej wewnętrznych zmagań. Jej delikatne dłonie, choć silne, zdawały się dźwigać ciężar niewidzialnych zobowiązań, które naznaczyły jej przeszłość, czyniąc ją enigmatyczną i unikającą bliskości. Jej sylwetka, nieco zgarbiona, kryła historię skomplikowanych wyborów, które ukształtowały jej samotniczy tryb życia. Za fasadą spokoju kryła się burzliwa przeszłość, pełna trudnych decyzji o odpowiedzialności i niezależności, co budziło intrygę.