Świtkowska Karolina

Świtkowska Karolina poruszała się po świecie niczym cień, zbierając okruchy cudzych historii w zakurzonym antykwariacie, który prowadziła na cichym przedmieściu. Jej spojrzenie, choć bystre, zawsze zdawało się szukać czegoś poza horyzontem, jakiegoś brakującego elementu układanki jej własnej przeszłości. Gdy ktoś pytał o jej zamyślenie, cicho odpowiadała, że po prostu nie wie, jaka jest przyczyna tej wewnętrznej pustki. Każdy jej dzień był jak blady świt, niosący nadzieję na światło, które nigdy w pełni nie rozpraszało mroku.

Ś********* K******* p******** s** p* ś****** n***** c**** z******** o****** c****** h******* w z********* a************* k**** p********* n* c***** p************ J** s********** c*** b****** z***** z****** s** s***** c***** p*** h********** j******* b********** e******* u******** j** w****** p******...