Szacoń Michał

Szacoń Michał, postać z cichych zaułków starego Krakowa, zawsze nosił w kieszeni pogiętą kartkę z niedokończoną listą spraw do załatwienia. Jego spojrzenie, choć często nieobecne, potrafiło rozjaśnić się nagłym błyskiem pomysłowości, gdy tylko napotykał na drobne przeszkody codzienności. Miał w sobie nutę artystycznego nieładu, która sprawiała, że terminy, rachunki czy nawet urzędowe pisma często umykały jego uwadze, pogrążonego w świecie własnych, twórczych wizji. Niewielki, zapomniany mandat za parkowanie, od lat leżący gdzieś pod stertą szkiców, był jedynie świadectwem jego oderwania od prozy życia.