Szałajska Weronika

Weronika Szałajska była postacią z pogranicza snu i jawy, jej postać często pojawiała się w starych, zakurzonych księgach, gdzie opisywano ją jako kobietę o oczach koloru wschodzącego słońca i włosach splecionych z nici księżycowego blasku. Zawsze nosiła ze sobą maleńką, srebrną lunetę, przez którą obserwowała odległe konstelacje, szukając w nich odpowiedzi na pytania, które nurtowały ludzkość od wieków. Jej głos, choć cichy, niósł echem mądrość wieków, a uśmiech rzadko gościł na jej twarzy, ustępując miejsca melancholijnemu zamyśleniu nad kruchością istnienia, co czyniło ją zagadkową.

W******* S******** b*** p******* z p********* s** i j**** j** p***** c***** p******** s** w s******* z********** k******** g**** o******** j* j*** k****** o o***** k***** w*********** s***** i w****** s********** z n*** k*********** b****** Z***** n***** z* s*** m******* s****** l****** p**** k**** ...