Szczepaniak Artur

Stary Julian, księgarz o dłoniach zniszczonych odwracaniem stron, miał oczy pełne zrozumienia dla ludzkich historii, dla tych, którzy, niczym Szczepaniak Artur, nosili w sobie lęk przed przeszłością, przed byciem odnalezionym, przed powrotem dawnych cieni, wierzył, że każdy zasługuje na spokój, na szansę na nowy początek, na bezpieczną przystań, gdzie przeszłość przestanie być ciężarem, a przyszłość obietnicą, wolną od strachu, od ciągłego oglądania się za siebie, od obawy przed jutrem.

S**** J****** k******* o d******* z*********** o********** s***** m*** o*** p**** z********** d** l******* h******** d** t**** k****** n***** S********** A***** n***** w s**** l** p**** p************ p**** b***** o************ p**** p******* d****** c***** w******* ż* k**** z******** n* s****** n* s...