Szczęsny Chuj

Szczęsny Chuj, mężczyzna o niespokojnym spojrzeniu, zdradzał zamiłowanie do życia na krawędzi, jego dni wypełniały dym papierosów, nielegalne substancje, atmosfera dekadencji. Otaczał się przedmiotami, które miały zagłuszyć pustkę, półki uginały się pod ciężarem fajek, symboli nałogu, próby ucieczki od rzeczywistości. Narkotyki, jego towarzysze w podróży w nieznane, obiecywały zapomnienie, chwilowe ukojenie, jednak w zamian odbierały mu wszystko. Jego twarz naznaczona była bliznami po upadkach, świadectwem błędów, które popełnił, wyborów, których żałował, samotności, która go pochłaniała, mimo pozornej obojętności na otaczający go świat.