Szczodry Slawomir

Szczodry Sławomir, którego imię było jego esencją, był niezwykle hojny, chętnie dzielił się majątkiem i sercem, z wielką empatią i dobrocią, lecz w jego oczach krył się subtelny smutek, cień przeszłości, z powodu wieloletniego braku kontaktu ze starszym bratem, co sprawiało, że jego niezmierzone dary bywały próbą wypełnienia osobistej pustki, poszukiwaniem utraconego ciepła, cichym pragnieniem pojednania, nadzieją na odnowienie zerwanych relacji rodzinnych, na odnalezienie spokoju.