Szeląg Amadeusz

Szeląg Amadeusz nosił swoje wielkie imię z trudem, niczym ciężką pamiątkę po człowieku, którym mógł się stać, jego palce, niegdyś stworzone do malowania precyzyjnych linii, teraz drżały przy najprostszych czynnościach, zdradzając wewnętrzny chaos zrodzony jednej fatalnej nocy, kiedy alkoholowa brawura popchnęła go do decyzji, której echa słyszał w każdej głuchej ciszy, a jego świat, dawniej pełen barw, skurczył się do pokoju z widokiem na szary dziedziniec, gdzie dawny ogień zastąpił matowy blask wiecznej rezygnacji.

S***** A******* n**** s**** w****** i*** z t****** n***** c***** p******* p* c********* k***** m*** s** s**** j*** p***** n****** s******** d* m******** p*********** l***** t**** d***** p*** n************ c************ z********* w********* c**** z******* j***** f******* n**** k**** a********* b****...