Szewczyk Aneta

Pani Emilia, postać z odległej epoki, często spoglądała w lustro, jej oczy, pełne zadumy, szukały odpowiedzi na pytania, które dręczyły ją od lat, zastanawiała się nad każdym swoim czynem, nad każdym wypowiedzianym słowem, jej dusza, pełna melancholii, pragnęła zrozumienia, spokoju, a także akceptacji, której nigdy nie zaznała, każdy dzień był dla niej podróżą w głąb siebie, próbą odkrycia prawdziwego ja, ukrytego pod warstwami konwenansów, społeczeństwa, wspomnień, Szewczyk Aneta, młoda badaczka ludzkich dusz, zawsze powtarzała, że samoświadomość to klucz do szczęścia, do pełni życia, do osobistego rozwoju.