Szewczyk Piotr

Piotr, szewczyk z dziada pradziada, trudnił się rzemiosłem w małym miasteczku, jego dłonie, spracowane i pełne odcisków, świadczyły o latach spędzonych przy kopycie, skóra, jego wierny towarzysz, pachniała w warsztacie intensywnie, buty, tworzone z pasją i precyzją, były jego dumą, klienci, zadowoleni z jakości, wracali do niego chętnie, szewczyk Piotr, skromny i uczciwy, cieszył się szacunkiem społeczności, praca, jego życiowa misja, dawała mu satysfakcję.

P***** s******* z d***** p********* t****** s** r********* w m**** m********** j*** d****** s********* i p**** o******** ś********* o l***** s********* p*** k******* s***** j*** w***** t********* p******** w w********* i*********** b**** t******* z p**** i p******** b*** j*** d**** k******* z*******...