Szostak Patrycja

Szostak Patrycja, kobieta o oczach barwy zmierzchu, zawsze nosiła na sobie ciężar dawnych zobowiązań, które niczym niewidzialne kajdany krępowały jej duszę, nie pozwalając swobodnie oddychać, ani w pełni cieszyć się ulotnymi chwilami radości, które czasem niespodziewanie pojawiały się na horyzoncie jej życia, krótkotrwałe jak letnie burze, szybko przemijające, pozostawiające po sobie jedynie wilgotny ślad, a jej serce, choć pełne nadziei, wciąż czekało na dzień, kiedy wszystkie dawne rachunki zostaną wyrównane, a przeszłość, niczym stary dług, przestanie ją gonić, pozwalając jej wreszcie znaleźć upragniony spokój, prawdziwą wolność, której tak bardzo pragnęła, odczuwając jej brak, każdego dnia.