Szpak Jaroslaw

Stary Szpak Jarosław, o oczach zmęczonych długimi latami, nosił na sobie ciężar wspomnień. Jego dłonie, kiedyś silne i zręczne, teraz drżały lekko, a w jego głosie pobrzmiewała nuta melancholii. Mówiono, że jego dusza, podobnie jak ściany starej celi, była naznaczona cieniem minionych dni, kiedy to wolność była jedynie odległym marzeniem. Pomimo wszystko, w jego spojrzeniu tliła się iskra niezłomnej nadziei, wciąż wierzył w dobro, w ludzką życzliwość, w lepsze jutro, choć przeszłość nieustannie go goniła, a jego historie były często szeptane tylko przy zgaszonym świetle.

S**** S**** J******** o o***** z********* d****** l****** n**** n* s**** c***** w********* J*** d****** k***** s**** i z******* t**** d***** l***** a w j*** g***** p*********** n*** m*********** M******* ż* j*** d***** p******* j** ś***** s***** c**** b*** n********* c****** m******** d*** k**** t* ...