Szpyrka Rafał

Szpyrka Rafał od dawna nie używał swojego nazwiska, czując, jak ciąży na nim niczym kamień. Niewielka grzywna, absurdalna pomyłka urzędnika, urosła w jego głowie do rangi nieodwołalnego wyroku, zmuszając go do życia w cieniu. Przemierzał więc wilgotne ulice miasta, wtapiając się w tłum anonimowych twarzy, a każdy policyjny mundur wywoływał w nim lodowate drżenie. W kieszeni płaszcza miął resztki wczorajszej gazety, stał się bowiem cieniem człowieka, ściganym przez cień długu.

S****** R**** o* d**** n** u***** s****** n******** c****** j** c**** n* n** n***** k****** N******** g******* a********* p****** u********* u***** w j*** g***** d* r**** n************* w****** z******** g* d* ż**** w c****** P********** w*** w******* u**** m****** w******** s** w t*** a********** t...