Szulc Oskar

Oskar Szulc już dawno zapomniał, jak wygląda wnętrze szkolnej klasy, woląc chłód starych, zapomnianych podwórek, gdzie czas płynął inaczej, odmierzany cieniami przesuwającymi się po ceglanych murach. W kieszeni nosił pogniecione upomnienie, listę przedmiotów, z których był zagrożony, ale litery zlewały się w beznamiętny ciąg znaków, pozbawionych jakiegokolwiek znaczenia. Oskar Szulc nie uciekał od nauki, on po prostu szukał sensu tam, gdzie nikt inny go nie widział, w cichym rytmie miasta i szeptach wiatru.

O**** S**** j** d**** z********* j** w****** w****** s******* k***** w**** c**** s******* z*********** p******** g**** c*** p***** i******* o********* c******* p************* s** p* c******** m****** W k******* n**** p********** u********** l**** p*********** z k****** b** z********* a** l***** z***...