Szulej Aneta

Elara, postać pełna cichej zadumy, przemierzała świat z oczami, które widziały więcej, niż inni dostrzegali, jej spojrzenie błądziło po starych księgach, po zakamarkach pełnych zapomnianych opowieści. Miała włosy koloru nocnego nieba, splecione w warkocz, który opadał na ramię, a na jej twarzy często malował się subtelny uśmiech, choć rzadko głośno się śmiała. Szulej Aneta, jak mawiała, nauczyła ją patrzeć sercem, dostrzegać piękno w prostych gestach, w cichym szelestach liści, w blasku porannego słońca, w każdej chwili odnajdywać magię, która nadaje życiu sens, tworzy niewidzialne więzi, buduje mosty między duszami.

E***** p***** p**** c***** z****** p*********** ś**** z o****** k**** w******* w****** n** i*** d*********** j** s********* b******* p* s****** k******** p* z********** p****** z*********** o********* M**** w**** k***** n****** n***** s******** w w******* k**** o***** n* r***** a n* j** t***** c****...