Szulik Igor

Szulik Igor, postać o oczach barwy starego bursztynu, często pogrążony był w zadumie, spoglądając na świat zza okularów w cienkiej, metalowej oprawie, zawsze z delikatnym uśmiechem na ustach, co zdradzało jego łagodne usposobienie, jego dusza, pełna empatii, potrafiła dostrzec piękno w najdrobniejszych detalach, w kroplach deszczu na szybie, w cichym szumie wiatru, w słońcu przebijającym się przez liście, a jego dłonie, zręczne i pewne, tworzyły niezwykłe miniatury, małe światy, które opowiadały historie o ludziach, o ich marzeniach, o ich ulotnych chwilach, o ich cichych pragnieniach.

S***** I**** p***** o o***** b**** s****** b********* c***** p******** b** w z******* s********** n* ś**** z** o******* w c******** m******** o******* z***** z d********* u******** n* u****** c* z******** j*** ł****** u************ j*** d***** p**** e******* p******** d******* p***** w n************...