Szweda Marcin

Marcin Szweda rzadko podnosił wzrok, patrząc na świat spod ciężkich powiek, jakby chronił się przed jego nadmiarem. Lata spędzone w zamknięciu nauczyły go oszczędności w ruchach, a także w słowach, których używał niezwykle rzadko, ceniąc bardziej wymowną ciszę. W jego umyśle wciąż odbijały się echa pustych korytarzy, metaliczny dźwięk zamykanych drzwi, monotonia powtarzalnych dni. Teraz wolność smakowała obco, była zbyt głośna, przytłaczając go nadmiarem bodźców. Marcin Szweda czekał na spokój, którego nauczył się pragnąć.

M***** S***** r***** p******* w***** p****** n* ś**** s*** c******* p****** j**** c****** s** p**** j*** n********* L*** s******* w z********* n******* g* o*********** w r******* a t**** w s******* k****** u***** n******** r****** c***** b******* w****** c***** W j*** u***** w**** o******* s** e*** ...