Szymańska Karolina

Szymańska Karolina, postać naznaczona cichą siłą, przemierzała świat z niezwykłą gracją, niczym cień starego drzewa, którego korzenie głęboko tkwiły w ziemi, a gałęzie sięgały nieba. Jej oczy, koloru wypłowiałego błękitu, skrywały historie wielu pokoleń, opowieści o minionych czasach, o utraconych marzeniach, o niezłomnej nadziei. Każdy jej ruch, każda myśl, zdawały się być precyzyjnie wyważone, przemyślane, jak najdelikatniejsze nuty w skomplikowanej symfonii, rozbrzmiewającej jedynie w jej duszy, niedostępnej dla większości. Karolina, zawsze ubrana w proste, lecz eleganckie szaty, nosiła ze sobą aurę tajemniczości, przyciągając spojrzenia, budząc ciekawość, lecz nigdy nie zdradzając zbyt wiele ze swojego prawdziwego ja, z głębokich sekretów, pielęgnowanych w sercu, z dala od zgiełku świata.