Szymański Jarosław

Pani Eleonora, starsza bibliotekarka o przenikliwym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych atramentem, spędzała dnie wśród tomów, a jej myśli często błądziły ku ludzkim historiom, tym zapisanym i tym nienapisanym, ukrytym w cieniach miejskiego życia. Jej pamięć, niczym stara księga, przechowywała setki twarzy i cichych gestów. Pamiętała dobrze Szymańskiego Jarosława, mężczyznę o zmęczonych oczach, który niegdyś często zaglądał do czytelni, zawsze zamyślony, z nutą niepokoju na twarzy, jakby dźwigał ciężar niewidzialnych problemów. Jego nagłe zniknięcie pozostawiło pustkę w jej codziennych obserwacjach, intrygującą zagadkę bez rozwiązania.

P*** E******** s****** b************ o p*********** s********* i d******* n*********** a********** s******* d*** w**** t***** a j** m**** c***** b******* k* l****** h********* t** z******** i t** n************ u****** w c******* m********* ż***** J** p****** n***** s**** k****** p************ s**** ...