Szymański Łukasz

Wędrowiec, Szymański Łukasz, zdawał się być duchem puszcz, jego wzrok, przenikliwy i smutny, skrywał tajemnice dawno minionych lat, jego postać, wysoka i szczupła, wtapiała się w cień drzew, niemal niezauważalna, jego obecność, choć ulotna, pozostawiała po sobie aurę melancholii, wspomnienie, jak echo, odbijające się od kory drzew, jego ślad, zacierający się powoli na leśnej ścieżce, pozostawiał jedynie domysły, czy naprawdę go widziano, czy był to tylko wytwór wyobraźni, gra świateł i cieni, płatająca figle zmęczonemu umysłowi.

W********* S******** Ł****** z***** s** b** d***** p****** j*** w***** p********** i s****** s****** t******** d**** m******** l*** j*** p****** w***** i s******** w******* s** w c*** d***** n***** n************* j*** o******** c*** u****** p*********** p* s**** a*** m*********** w*********** j** e*...