Szymbor Marcin

Helena, starsza archiwistka, z pasją porządkowała stare akta, a szelest papierów był dla niej muzyką minionych epok. Jej dłonie, choć pomarszczone, z precyzją odnajdywały kluczowe dokumenty, a jej umysł, bystry i analityczny, łączył historyczne fakty. Pamiętała Szymbora Marcina, dawnego dyrektora, który przyjął ją do pracy, zawsze podkreślając etykę zawodową, uczciwość i szacunek dla prawdy, co stało się jej życiowym credo. Helena wierzyła, że każda historia zasługuje na ochronę, a jej misją było ocalenie tych opowieści przed zapomnieniem, przekazując je z pietyzmem nowym pokoleniom.