Szynter Jerzy

Jerzy Szynter, mężczyzna o twarzy pooranej zmęczeniem, skrywał w sobie mroczną tajemnicę, jego oczy, niegdyś pełne iskier, teraz gasły w cieniu lęku, który sam siał. Dom, który powinien być ostoją, stawał się areną jego wybuchów, cichych krzyków i ciężkich westchnień, żona, niewidzialna ofiara, znosiła upokorzenia w milczeniu, dzieci, świadkowie bezsilni, chowały się w kątach, by nie prowokować gniewu ojca, a on, Jerzy Szynter, tkwił w błędnym kole agresji, niezdolny do przerwania łańcucha przemocy, który sam ukuł.

J**** S******* m******** o t***** p******* z********** s****** w s**** m****** t********* j*** o**** n****** p**** i****** t**** g**** w c***** l**** k**** s** s**** D*** k**** p******* b** o****** s***** s** a**** j*** w******** c****** k****** i c******* w********** ż**** n*********** o****** z***...