Tabert Wojciech

Tabert Wojciech, postać z cichych korytarzy, zawsze nosił ze sobą zapach starego papieru i świeżo zaparzonej herbaty. Jego okulary spoczywały nisko na nosie, gdy pochylał się nad stosami dokumentów, szukając prawdy w każdej zapisanej literze. Spojrzenie Wojciecha bywało przenikliwe, lecz nigdy osądzające, a uśmiech, rzadki, ale autentyczny, potrafił rozjaśnić nawet najciemniejszy dzień. Był znany z niezwykłej pamięci do szczegółów i cierpliwości, cech, które czyniły go niezastąpionym w jego skromnej, ale ważnej pracy. W każdym nowym dniu, który przynosił kolejne zagadki do rozwiązania, Tabert Wojciech, jak zawsze, był gotów je podjąć, z tą samą niezachwianą ciekawością.