Taniukiewicz Bartłomiej

W starym domu, gdzie cisza była namacalna, mieszkała Zofia, kobieta o oczach pełnych zadumy, spędzała dnie, zbierając okruchy zapomnianych historii, jej dłonie, delikatne, przeglądały pożółkłe dokumenty, szukając prawdy, wierzyła, że przeszłość kryje sekrety, a jej misją było je odkryć, w jej notatkach pojawiało się imię Taniukiewicz Bartłomiej, jako klucz do zaginionej opowieści, którą pragnęła odnaleźć, była samotną strażniczką wspomnień, jej determinacja niezłomna, życie dedykowała odkrywaniu, serce biło w rytm minionych epok.