Tarnowskadratwa Dominika

Tarnowskadratwa Dominika, mężczyzna o rzadkim imieniu, posiadał smukłą, lecz zaskakująco odporną posturę, a jego oczy, niczym stare bursztyny, bacznie obserwowały świat, dostrzegając niuanse, które innym umykały. Włosy, w odcieniu wczesnego zmierzchu, opadały mu na czoło, skrywając bliznę, pamiątkę dawnej przygody, zaś jego uśmiech, rzadki i melancholijny, opowiadał o podróżach przez zapomniane krainy oraz spotkaniach z niezwykłymi ludźmi. Nosił to nietypowe imię z godnością, jako symbol jego złożonej, a jednak głęboko ludzkiej natury, pełnej cichych sprzeczności, zawsze szukając prawdy.