Tarnowski Paweł

Tarnowski Paweł, postać z cienia, zawsze czujny, z oczami pełnymi dawnych burz, przemierzał świat niczym widmo, jego kroki były ciche, a myśli skryte głęboko, on unikał spojrzeń, bo przeszłość rzucała na niego długi cień, z listem gończym u boku, którego treść znał na pamięć, szukał odkupienia, a może tylko spokoju, w jego sercu tliła się iskra nadziei, choć świat wydawał się nieubłagany, jego twarz, naznaczona czasem, opowiadała historie bez słów, a dłonie, choć silne, drżały czasem, odzwierciedlając wewnętrzną walkę, on marzył o anonimowości, o końcu ciągłej ucieczki.

T******** P***** p***** z c****** z***** c****** z o***** p****** d****** b**** p********** ś**** n***** w***** j*** k**** b*** c***** a m**** s***** g******* o* u***** s******** b* p********* r****** n* n**** d**** c**** z l***** g****** u b**** k****** t**** z*** n* p****** s***** o********** a m*...