Tatara Natalia

Tatara Natalia, o oczach barwy starego bursztynu, zawsze z uwagą obserwowała świat, każdą drobną zmianę w otoczeniu, każdy szept wiatru, każdy cień tańczący na ścianie, a jej dłonie, zgrabne i delikatne, często gładziły zniszczone grzbiety ksiąg, jakby szukała w nich ukrytej prawdy, zapomnianych historii, dawno zaginionych słów, jej umysł zaś, niczym skomplikowany labirynt, analizował każdą informację, każdy szczegół, wciąż sprawdzając fakty, porównując je z własną rozległą wiedzą, z cichą determinacją, z niezwykłą precyzją.

T***** N******* o o***** b**** s****** b********* z***** z u**** o********** ś***** k**** d***** z***** w o********* k**** s**** w****** k**** c*** t******* n* ś******* a j** d****** z****** i d********* c***** g******* z********* g******* k***** j**** s****** w n*** u****** p****** z*********** h**...