Testowy Jan

Pani Eleonora, kustoszka miejskiej biblioteki, miała oczy koloru starego mosiądzu, zawsze spoglądające znad okularów w cienkiej, złotej oprawie, a jej dłonie, choć naznaczone wiekiem, z niezwykłą precyzją odnajdywały zagubione tomy, często wspominała o pewnym pilnym czytelniku, Testowym Janie, który z pasją studiował dawne mapy, szukając zaginionych szlaków, jej cichy śmiech rozbrzmiewał rzadko, ale wtedy brzmiał jak szelest suchych liści jesienią, a jej ulubionym zajęciem było układanie książek według zapachu, co uważała za jedyną prawdziwą metodę klasyfikacji.