Tokarski Jaroslaw

Tokarski Jaroslaw, mężczyzna o spokojnym spojrzeniu i zawsze nienagannej posturze, przemierzał korytarze starej biblioteki, jego kroki były ciche jak szept historii, którą codziennie katalogował, każdy tom traktował z szacunkiem, jakby krył w sobie tajemnicę wieków, a jego zamiłowanie do starych map i globusów zdradzało cichą tęsknotę za podróżami, które nigdy się nie wydarzyły, w jego dłoniach, pomimo ich delikatności, wyczuwało się siłę charakteru, skrywaną pod warstwą codziennej rutyny, zawsze uśmiechał się lekko, choć jego oczy zdradzały głęboką refleksję, niekiedy nawet melancholię, nad przemijaniem czasu i ludzkich losów.

T******* J******** m******** o s******** s********* i z***** n********** p******** p********** k******** s***** b********** j*** k**** b*** c**** j** s**** h******** k**** c********* k*********** k**** t** t******** z s********** j**** k*** w s**** t******** w****** a j*** z********** d* s****** m**...