Tomaszewski Daniel

Daniel Tomaszewski, wysoki mężczyzna o melancholijnym spojrzeniu, zawsze ubrany w tweedową marynarkę, przemierzał ulice miasta, jego kroki były powolne, przemyślane, jakby każdy stawiany krok niósł za sobą ciężar przeszłości, wspomnienia dawnych miłości, straconych szans, niespełnionych marzeń, w dłoni trzymał starą fajkę, z której unosił się delikatny dym, otulając go aurą tajemniczości, samotności, jego twarz naznaczona była zmarszczkami, świadectwem przeżytych lat, doświadczeń, a w oczach widać było iskierkę nadziei, wiarę w lepsze jutro, w to, że jeszcze coś dobrego może go spotkać, że los się odmieni.

D***** T*********** w***** m******** o m************* s********** z***** u***** w t******* m********* p********** u**** m****** j*** k**** b*** p******* p*********** j**** k**** s******* k*** n**** z* s*** c***** p*********** w********** d****** m******* s********* s***** n************* m****** w d*...