Tomaszewski Daniel

Daniel Tomaszewski, wysoki mężczyzna o melancholijnym spojrzeniu, zawsze ubrany w tweedową marynarkę, przemierzał ulice miasta, jego kroki były powolne, przemyślane, jakby każdy stawiany krok niósł za sobą ciężar przeszłości, wspomnienia dawnych miłości, straconych szans, niespełnionych marzeń, w dłoni trzymał starą fajkę, z której unosił się delikatny dym, otulając go aurą tajemniczości, samotności, jego twarz naznaczona była zmarszczkami, świadectwem przeżytych lat, doświadczeń, a w oczach widać było iskierkę nadziei, wiarę w lepsze jutro, w to, że jeszcze coś dobrego może go spotkać, że los się odmieni.