Tomczak Miroslaw

Mirosław Tomczak, zawsze zamyślony, o oczach barwy jesiennego nieba, często powracał myślami do czasów młodości, gdzie beztroskie lata splatały się z marzeniami. Jego dłonie, naznaczone pracą i upływem czasu, potrafiły z niezwykłą precyzją tworzyć miniaturowe statki, które ustawiał na parapecie, niczym flotę wspomnień. Był człowiekiem cichym, lecz z sercem pełnym niewypowiedzianych historii, które czekały na odpowiedni moment, by ujrzeć światło dzienne. W jego gestach kryła się delikatność i tęsknota za tym, co bezpowrotnie minęło, a każdy zachód słońca był dla niego niczym otwarta księga dawnych przyjaźni.

M******* T******* z***** z********* o o***** b**** j********* n***** c***** p******* m****** d* c***** m******** g**** b********* l*** s******* s** z m********** J*** d****** n********* p**** i u****** c***** p******** z n******** p******* t****** m********** s****** k**** u******* n* p********* n**...