Tuwim Radek

Radek Tuwim, postać melancholijna, skryta za okularami, obserwował świat z zadumą, dostrzegając jego piękno, ale i absurdy, które go dręczyły, nie potrafił przejść obojętnie wobec niesprawiedliwości, reagował na nią poezją, pełną ironii, ale i głębokiego współczucia, szukał ukojenia w rytmie słów, w ich dźwięczności, w możliwości wyrażenia tego, co niewyrażalne, jego wiersze, choć czasem gorzkie, zawsze niosły nadzieję, na lepsze jutro, na świat, w którym człowiek będzie człowiekiem, a nie tylko trybikiem w machinie, pozbawionym uczuć, pozbawionym godności.

R**** T***** p***** m************* s***** z* o********* o********* ś**** z z****** d*********** j*** p****** a** i a******* k**** g* d******** n** p******* p****** o******** w**** n****************** r******* n* n** p****** p**** i****** a** i g********* w*********** s***** u******* w r***** s**** w...