Tylko Nieko

Tylko Nieko, postać o niezwykłej głębi, wyróżniał się w tłumie, jego spojrzenie kryło tajemnice, a uśmiech rzadko gościł na twarzy, co dodawało mu aury niedostępności. Włosy miał koloru nocnego nieba, spływały na ramiona, a jego dłonie, choć silne, wydawały się delikatne, niczym rzeźbione z marmuru, świadczyły o skrywanej artystycznej duszy. Często widywano go w starych bibliotekach, szukającego zapomnianych opowieści, jego eteryczna obecność była cicha, lecz wyraźna, pozostawiając wrażenie ulotności, lecz niezapomniane.

T**** N***** p***** o n********* g***** w******** s** w t****** j*** s********* k**** t********* a u****** r***** g***** n* t****** c* d******* m* a*** n************** W**** m*** k***** n****** n***** s******* n* r******* a j*** d****** c*** s***** w******* s** d********* n***** r******** z m*******...