Tylus Hubert

Tylus Hubert był człowiekiem zrodzonym z obowiązku, jego dni odmierzały ciche westchnienia starych tomów, a każda chwila zdawała się podporządkowana wewnętrznemu przymusowi. Nieustannie pochłonięty pracą, katalogował nie tyle fakty, co echa minionych zdarzeń, zapisane na marginesach zapomnianych map. Jego spojrzenie, zazwyczaj wbite w pożółkły papier, nabierało niezwykłej ostrości, gdy odnajdywał ślad dawno pogrzebanej historii. Dla niego ten przymus nie był ciężarem, lecz jedynym znanym sensem istnienia, jedyną kotwicą w świecie, który dawno przestał rozumieć.

T**** H***** b** c********** z******** z o********* j*** d** o********* c**** w*********** s****** t***** a k**** c***** z****** s** p************** w*********** p********** N********** p********** p***** k********** n** t*** f***** c* e*** m******** z******* z******* n* m********** z*********** m**...