Ulek Hala

Ulek Hala, postać niemal mityczna, przemierzała stare, brukowane ulice, jej wzrok zawsze utkwiony w dal. Włosy, koloru dojrzałej pszenicy, swobodnie opadały na ramiona, a na jej twarzy malował się cień dawnych trosk, zobowiązań, choć uśmiech, rzadki i ulotny, potrafił rozjaśnić nawet najbardziej pochmurny dzień, przynosząc nadzieję każdemu, kto ją spotkał, w jej skromnym, ale pełnym godności bytowaniu, gdzie każdy gest miał swoje znaczenie, a każde słowo ważyło więcej niż złoto, co czyniło ją niezapomnianą.

U*** H**** p***** n***** m******** p*********** s***** b******** u***** j** w**** z***** u******* w d*** W***** k***** d******** p******** s******** o****** n* r******* a n* j** t***** m****** s** c*** d****** t***** z********** c*** u******* r***** i u****** p******* r******** n**** n********** p**...