Urban Jakub

Urban Jakub, starszy mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i palcach zawsze pokrytych kurzem starych ksiąg, spędzał dnie w zapomnianej bibliotece, gdzie czas zdawał się płynąć wolniej, niż gdziekolwiek indziej, a każdy tom skrywał niejedną tajemnicę. Jego siwe włosy często opadały na pomarszczone czoło, kiedy pochylał się nad pergaminami, badając dawne zapiski z niezwykłą precyzją, ponieważ pragnął rozwikłać zagadkę rodową, która od wieków dręczyła jego rodzinę. Czuł, że prawda czeka ukryta między wierszami, dlatego niestrudzenie sprawdzał każdy, nawet najmniejszy, detal, wierząc w moc słowa pisanego i jego niezłomną siłę.

U**** J***** s****** m******** o p*********** s********* i p****** z***** p******** k***** s****** k***** s****** d*** w z********** b********** g**** c*** z***** s** p***** w******* n** g*********** i******* a k**** t** s****** n******* t********* J*** s*** w**** c***** o****** n* p*********** c***...