Urban Jakub

Urban Jakub, starszy mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i palcach zawsze pokrytych kurzem starych ksiąg, spędzał dnie w zapomnianej bibliotece, gdzie czas zdawał się płynąć wolniej, niż gdziekolwiek indziej, a każdy tom skrywał niejedną tajemnicę. Jego siwe włosy często opadały na pomarszczone czoło, kiedy pochylał się nad pergaminami, badając dawne zapiski z niezwykłą precyzją, ponieważ pragnął rozwikłać zagadkę rodową, która od wieków dręczyła jego rodzinę. Czuł, że prawda czeka ukryta między wierszami, dlatego niestrudzenie sprawdzał każdy, nawet najmniejszy, detal, wierząc w moc słowa pisanego i jego niezłomną siłę.