Urbanek Jolanta

Urbanek Jolanta, dziewczynka o oczach barwy nieba, często spoglądała na świat z zadumą, jej wyobraźnia malowała obrazy odległych krain, gdzie drzewa szeptały dawne historie, a rzeki niosły zapomniane pieśni, jej drobne dłonie z delikatnością dotykały starych kamieni, szukając w nich echa minionych czasów, a uśmiech, choć rzadki, zawsze promienny, rozświetlał jej twarz, gdy odnajdywała w otoczeniu małe cuda, widoczne jedynie dla dziecięcego serca, pełnego niewinności, niezachwianej wiary w magię codzienności, która otaczała ją każdego dnia.

U****** J******* d********** o o***** b**** n***** c***** s********* n* ś**** z z****** j** w********* m******* o***** o******** k***** g**** d***** s******* d**** h******** a r**** n***** z********* p****** j** d***** d***** z d************ d******* s****** k******* s******* w n*** e*** m******** c...