Ustianowski Krzysztof

Piotr, samotny zegarmistrz, o dłoniach naznaczonych precyzją, spędzał dnie w ciasnym warsztacie, otoczony tykaniem starych mechanizmów, jego wzrok, zawsze skupiony, potrafił dostrzec najmniejszy detal, a cisza była mu wiernym towarzyszem, przerywanym jedynie rzadkim dzwonkiem w drzwiach, jego życie toczyło się powoli, niczym piasek w klepsydrze, lecz pewnego dnia, wśród zakurzonych gazet, znalazł wyblakły list gończy, na którym widniało imię Ustianowski Krzysztof, co odmieniło jego spokojną egzystencję, wprowadzając w nią nieoczekiwaną nutę tajemnicy, stając się jego nową, cichą obsesją.

P***** s****** z*********** o d******* n*********** p******** s****** d*** w c****** w********** o******* t******* s****** m*********** j*** w***** z***** s******** p******* d******* n********** d***** a c**** b*** m* w****** t*********** p********** j****** r****** d******** w d******** j*** ż**** ...