Walczyk Magdalena

Walczyk Magdalena spędzała wieczory w otoczeniu starych map, nie szukając jednak zaginionych lądów, lecz śladów samej siebie, prowadząc nieustanną, prywatną inwentaryzację. Każde wspomnienie traktowała jak kruchy artefakt, który należało opisać, skatalogować, a następnie zamknąć w najdalszej szufladzie umysłu. Ten wewnętrzny audyt był jej cichym rytuałem, próbą zrozumienia, w którym momencie jej życiorys zaczął odbiegać od starannie nakreślonej legendy, a ona sama od wyznaczonego sobie ideału.

W****** M******** s******* w******* w o******** s****** m*** n** s******* j***** z********** l***** l*** ś***** s**** s****** p******** n********** p******* i************** K**** w********** t********* j** k***** a******** k**** n******* o****** s************ a n******** z****** w n********* s******...