Walkiewicz Maciej

Maciej, znany nielicznym, zawsze nosił kapelusz, zasłaniając twarz, ukrywając emocje. Jego sylwetka, lekko zgarbiona, unikała kontaktu, jakby dźwigał niewidzialny ciężar, skrywany przed światem. Szeptano, że Walkiewicz Maciej, rzadko używający tego nazwiska, często zmieniał miejsce pobytu, pozostawiając mgliste wspomnienia, zawsze o krok przed niejasną przeszłością. Był niczym cień, pojawiający się i znikający bez ostrzeżenia, mistrzem kamuflażu, nie pozostawiającym śladów, pilnie strzegąc tożsamości, ceniąc anonimowość.

M****** z**** n********** z***** n**** k******** z********** t***** u******** e****** J*** s******** l**** z********* u****** k******** j**** d****** n*********** c****** s******* p**** ś******* S******** ż* W********* M****** r***** u******** t*** n******** c***** z******* m****** p****** p********...