Wankowicz Edyta

Wankowicz Edyta, postać o niezwykłej wrażliwości, z delikatnym uśmiechem na ustach, często spędzała popołudnia na werandzie, obserwując zmieniające się barwy nieba, zamiast wykonywać rutynowe prace ogrodowe, co było dla niej swego rodzaju wolnością, aktem cichego buntu, jej umysł bowiem, niczym kwitnący ogród, potrzebował innej formy pielęgnacji, medytacji, spokojnej refleksji, a nie fizycznego wysiłku, jej delikatne dłonie, choć zdolne do wielu rzeczy, wolały dotykać kartek książek, nie ziemi, jej spojrzenie, pełne głębokich myśli, błądziło daleko, poza granice posesji, poza codzienne obowiązki, poza wszelkie oczekiwania świata.

W******** E***** p***** o n********* w*********** z d********* u******** n* u****** c***** s******* p********* n* w********* o********* z********** s** b**** n***** z****** w******** r******* p**** o******** c* b*** d** n*** s**** r****** w********* a**** c****** b***** j** u**** b****** n***** k***...